Aki jeung Balon
Beurat teuing léngkah aki ngukur jalan
kota Bandung geus biasa ku aki mah diléngkahan
dibaturan ku sobat ngaran rancatan
anu rantuy digantungan barang-barang kaulinan
kakapalan kukudaan tarompét henteu tinggalan
geus biasa unggal poé ka unggal budak nawarkeun
ujang geulis, yeuh tingali barang aki
geura galeuh keur ameng engké di bumi
aki ... !!! abdi mah da hoyong balon
deudeuh teuing kasép di aki mah henteu aya
niupna gé aki mah geus teu kawasa
ripuh teuing da kedah nganggo tanaga
ari aki sakieu nya kakolotan
mending ogé kasép ieu yeuh kokolécéran
lamun angin mutérna téh aduh ku lelet pisan
resep teuing ngké ameng lulumpatan
Aki ... !!! ka dieu ... !!! kétang da abdi mah moal meuli
ulah kitu kasép bet abong ka aki-aki
ceuk sepuh mah kasép ngaheureuyan téh pamali
hiji dua léngkah teuing beuratna
aya haté milu lewang paur umurna bret pegat
teuing di mana si aki tetep nya matuh
boa dina iuh tanjung atawa dipayung layung
ngan nu nyata kulitna asak ka poé
aki, mun ngajoprak sisi jalan saha teuing nu nulungan
aki, mun ngajoprak di jambatan di mana nya pamatuhan
aki, mun pegat di jalan saha anu ngarawatan
aki ... !!! aki ... !!! rék ka mana lamun panon poé sare ... Kénging Ami Raksanagara Dicutat tina Sipatahoenan, November 1960
Tags:
Sajak Sunda