Imah Panggung Khas Sunda

Baheula mah saacanna mahabu imah gedong, rata-rata imah anu dijieun téh imah panggung. Imah anu di handapeunana aya kolongan. Salasahiji pangbébéda antara imah gedong reujeung imah panggung nyaéta imah panggung mah miboga kolong, sedengkeun ari imah gedong mah henteu aya kolongan. Di handapeun palupuh atawa titincakan di jero imah, imah panggung mah aya lolongkrang anu kosong, kira-kira satuur nepikeun ka sacangkéng jangkungna. Sedengkeun imah gedong mah langsung waé titincakan di imahna téh maké téhel anu diteundeun di luhureun taneuh.

Pikeun nahan imah supaya jangkung tina taneuh tempat nyieun imah, maké batu anu disebut tatapakan. Di luhureun tatapan ditumbu ku tihang pikeun ngadegkeun imah. Salian ti aya kolong di handapeunana, imah panggung mah biasana mah osok dikidingan ku bilik tina anyaman awi atawa tina papan kai. Ari dadampar atawa titincakan di jero imah, anu dipaké téh teu leupas tina papan kai atawa palupuh (leunjeuran awi anu dicacag supaya bisa diratakeun).

Di hareupeun imah atawa di hareupeun lawang panto osok aya tempat pikeun unggah ka jero imah anu disebut golodog. Saméméh asup ka jero imah, di rohangan hareup kadang osok aya rohangan tepas. Sumber